شاید فردایی نباشه امروز رو خوب باشیم

و تو باید که مسلح باشی-با عشق،اندیشه،ایمان،شادی...

چاره ای نیست عزیز من!

سهم ما از میلیارد ها سال حیات و حرکت

ذره ی بسیار ناچیزی ست.

این سهم را چه کسی به تو حق داد

که با خستگی و پیری روح

با بلا تکلیفی،با کسالت،دودلی

به تباهی بکشی؟

باور کن!

زندگی را پر باید کرد

اما نه با باطل و بیهوده

نه با دلقکی و مسخرگی

نه با هر چیز کدر

و کثیف

و نه با هرچیزی که انسان شریف

از آن شرمش می آید

زندگی را پرِ پر باید کرد:لبریز و دائما سرریز کنان:

پر وخالی

باور کن!

از هر حفره که در گوشه کنار زندگی مان

پدید آید

رنگ دلمردگی و پوچی می ریزد-زشت

بر جمیع حرکات من و تو

بر راه رفتن

نگاه کردن

بحث،منطق

و حتی خندیدنمان

                             نادر ابراهیمی

                             "یک عاشقانه ی آرام"

گاهی یک سلام, بهانه می شود

گاهی یک نگاه, ترانه می شود

چه سلام هایی که فقط بهانه بودند !

_{یکی مثل همه}